Thijme

Thijme 0.1

Thijme is geboren met 32 weken. Thijme loopt al vanaf zijn geboorte achter met zijn ontwikkeling.


Wat helemaal niet erg is, wel als hij hier zelf hinder aan ondervind. We zijn als sinds dat hij op de peuterspeelzaal zit, bezig met allerlei testen en onderzoeken. Vele gesprekken met verschillende instanties hebben we gehad. Zo zijn we gestart met het MEE, die ons hulp boden via de Driestroom. En door de Driestroom weer verschillende onderzoeken gehad in de Sint Maartenskliniek te Nijmegen. En door hun weer een MRI in het UMC Radboud te Nijmegen. Allemaal om te kijken wat voor een achterstanden Thijme heeft en of het een geboren hersenafwijking is. Gelukkig is er op de MRI niks gevonden wat hier aanleiding toe heeft. Al met al flink wat informatie en gesprekken. Mede door de inzet van al deze mensen, zit Thijme nu op het speciaal onderwijs. Waar hij het ontzettend naar zijn zin heeft.  Thijme krijgt nu wekelijks fysiotherapie op school. Om zo aan zijn grove en fijne motoriek te werken.

Tjah,en daar zitten we dan op gewoon een simpele vrijdag avond. Zo rond 9 mei 2017
Er bekruipt mij al een aantal dagen een gevoel. Gevoel dat we iets missen of over het hoofd zien bij Thijme. Je zet je gevoel weg, omdat je denkt dat je spoken ziet. Maar waarom blijft het dan terug komen? Dus daar zitten we dan met een kop koffie op de bank. En langzaam spreek ik mijn zorgen uit. Manlief die je begrip vol aankijkt en je probeert te snappen.

Ik denk namelijk dat onze zoon een vorm van Autisme heeft. Thijme is namelijk erg van de structuur. Haat veranderingen, en houdt van driftbuien. Thijme is een gevoelig jongetje, en loopt sociaal emotioneel achter op zijn leeftijdgenootjes. En hij kan zich moeilijk uiten. voor de een klinkt dit misschien als spoken zien. Mijn gevoel zegt dat er meer is. Geschrokken maar opgelucht haal ik adem. Het hoge woord is eruit, maar nu?

De week erna volgt er een gesprek op school met zijn juffrouw. Zonder ook maar een woord over onze vermoedens te praten. Gooide de juffrouw het zachtjes op tafel. De klap was nog net niet hoorbaar. En bij ons viel er iets van onze schouders af. Ze had namelijk twijfels bij het gedrag van Thijme. Ze wilde er geen duidelijke stempel op zetten, maar negeren moesten we ook zeker niet doen. Wat gaf dit een fijn gevoel. Want niks is als mama erger dan toe moeten geven dat er iets “mis” is met je kindje. Want je hebt natuurlijk allemaal een perfect beeld in je hoofd over de ontwikkeling van je kind. Maar hoe erg zou het voor Thijme zijn als we zijn ontwikkeling en zijn hele eigen “Ik” te negeren? En dan start het volgende onderzoek. Het onderzoek bij Karakter in Nijmegen, het onderzoek naar Autisme.

 

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *