Persoonlijk Project

Persoonlijk Project 1.8

Hier weer even een kleine update, over hoe het nu toch gaat!

We zijn nu bijna 3 maanden verder, en bijna 26 kilo lichter! Wat is dat raar en stoer tegelijk, maar ook vreemd en onwerkelijk. De kilo’s vliegen eraf, en heel eerlijk daar hoef ik niet veel voor te doen. Alleen op letten met wat ik eet, want die alles valt goed. Ik merk vooral dat het te snel eten en wat vetter eten, niet samen gaat. Ik ben nog snel geneigd om te snel te eten. Vooral als ik samen eten met de kinderen. Want dan moet ik 3 monden tegelijk voeren.

Maar lichamelijk voel ik me steeds beter gelukkig, de energie komt geleidelijk steeds meer terug. Het lukt me eindelijk weer om 4 kilometer te fietsen. Voel me daar zo trots over, dat is eigenlijk met een pen niet te beschrijven. Een ochtendje staan gaat me eigenlijk ook steeds beter af. En zo merk ik langzaam aan de leuke kant van de Gastric Bypass operatie. Maar loop ook nog wel met sommige dingen tegen de muur.

Vooral het gezamenlijk eten, met het gezin is prima. Die zijn gewent aan mijn tempo, behalve dus als Pieter niet thuis is. Dan is het roeien met de riemen die ik heb. En komt het wel eens voor dat ik veel later eet, of snel mee. Wat resulteert in buikpijn en misselijkheid. Maar als we in groter gezelschap eten, dan moet ik echt wennen. Ik wil graag mee doen met hun tempo, maar word dan meteen terug geroepen. Afgelopen zaterdag gingen we voor het eerst uit eten, we besloten om naar een tapas restaurant te gaan. Zodat ik rustig ronde voor ronde kleine hapjes kon eten. Helaas viel niet alles even goed, en werd het voor mij rondjes lopen buiten. Dat was wel even een mentale tegenvaller, en echt een schakelmoment.

Ook gaat mijn lijf harder dan mijn hoofd! Ik krijg vele complimenten, mensen zeggen elke dag wel dat ik er goed uit zie. Ook dat ze al goed kunnen zien dat ik zoveel ben afgevallen! Ja daar doe je het voor, dat het gezien word. Maar zelf zie ik er totaal niks van. Als ik in de spiegel kijk zie ik nog steeds een potvis staan. Klinkt misschien heel erg, maar ik zie echt niet aan mij zelf dat ik ben afgevallen. Ja, ik merk het echt wel in mijn kleding of in mijn lichaam. Maar zien! Nee dat echt nog niet, ik neem alle complimenten echt aan! En bedank alles en iedereen die ze maakt, want dat geeft me echt een goed gevoel. En een trots gevoel!

Conclusie het gaat goed, en elke week gaat het beter. En we gaan zeker bij het einddoel komen, ook al voelt het voor mij nog als een zeer lange weg! Je gaat zo een foto zien van mijn afval grafiek, die ik elke zondag trouw invul! Als ik daar na kijk, en zie waar ik vandaan kom! Ja dan kan ik oprecht zeggen ” IK BEN TROTS OP MIJZELF”

 802 total views,  3 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *