Persoonlijk Project

Persoonlijk Project 1.6

Persoonlijk project 1.6

Ik krijg veel vragen van mensen over hoe het nu gaat, na mijn Gastric Bypass . Dus vandaag ga ik de meest gestelde vragen even beantwoorden.

“Hoe gaat het?” Nou het gaat elke dag een beetje beter. Ik ben nog wel erg moe, en uitstapjes kosten me heel veel energie. Daarom blijf ik nog het liefst lekker thuis. Helaas kan dat niet altijd. Zo hadden we maandag een crematie en moest ik woensdag langs de huisarts. Dat zijn dingetjes die dan toch doet, maar erna wel merkt dat je er van moet bijkomen. Maar over de pijn mogen we niet klagen, deze valt reuze mee. Tuurlijk voel ik wel dat er aan me geklust is, maar nu eenmaal de nietjes verwijdert zijn scheelt dat voor de pijn al een stuk.

“Kun je echt maar zo weinig eten?” Ja je kunt echt maar zo weinig eten. Ik eet gemiddeld per maaltijd 6 a 7 theelepel hapjes. En een wasa-cracker gaat voor de helft op. Ze zeggen wel dat dit in de loop der tijd meer word, maar voor nu is het echt heel weinig. Zo weinig dat zelfs Thijme zegt,”Mama je eet veel minder dan mij”. Het is er wennen, want mijn ogen zijn letterlijk groter dan mijn maag. En bij alles wat ik eet hoop ik maar dat het goed valt, en ik er niet misselijk van word. Drinken mag je niet voor tijdens en na het eten, er moet minimaal 30 min tussen zitten, dit is wel wennen hoor. Maar drinken gaat super goed en dit kan ik tot nu toe ook allemaal binnen houden.

“Hoe vaak eet je dan per dag?” Nou ik heb 6 eet momenten op een dag, waarvan ik probeer er 3 met zuivel te hebben. Want je moet toch proberen om aan je zuivel en eiwitten te komen. Ik heb wel totaal geen honger gevoel meer, dus ik eet nu echt op de klok. En het is helaas al gebeurt dat ik door visite of film kijken, helemaal de tijd vergeet en dus ook vergeet te eten. Maar omdat mijn maagje geen seintje meer geeft, krijg ik dus geen melding dat ik moet eten. Dat kan een valkuil gaan worden, nu ben ik nog thuis dus is het makkelijker. Maar als ik straks weer ga werken zal het wel een puzzeltje gaan worden.

“Maar let je wel op wat je eet?” Tijdens de groeps bijeenkomsten is ons zeer streng verteld dat we stoppen moeten met lijnen. Dus geen light, geen dieet producten. En geloof me dit is echt een mindfuck. Want bij alles denk je “Ow je dit is vet, dit is slecht” maar de vetten heb je nu juist nodig, omdat je zo weinig nog maar opneemt. Je hebt al die jaren bij alles nagedacht wat je at, en wat je kocht. Maar je moet je lichaam nu gaan voeden ipv vullen. Dus ja ik let wel op wat ik eet, maar meer of er genoeg eiwitten en vitamines in zitten.

“Kun je dan niks meer eten?” Bij alles wat je eet moet je kijken of je het kan verdragen. De een kan alles weer gewoon eten, en de ander kan bepaalde dingen niet meer verdragen. Uit eten zal nooit meer het zelfde zijn. Je moet echt het eten gaan leren waarderen. En kijken of iets je voed of vult.

“Hoe lang mag je niks?” Ik mag drie weken alleen maar ademen zoals ik het zelf noem. Ik mag niet tillen, geen zwaar huishoudelijk werk. Niet fietsen, niet ver lopen. Ik mag geen auto rijden. Na deze 3 weken mag je alles weer heel langzaam opbouwen. Dit omdat er aan de buiten kant weinig gebeurt is , maar van binnen is er goed aan je geklust. Het is van binnen een zware buik operatie, die echt zijn tijd nodig heeft om te genezen. En dat is best lastig, om sommige dingen uit handen te geven.

“Waar zijn de kinderen dan?”  Die zijn gewoon lekker thuis, Pieter heeft nu gelukkig vakantie. En vanaf volgende week komt onze vaste oppas in huis. Zij komt mij elke dag helpen met de kinderen, Thijme red zich wel een eind weg. Maar Finn is daar nog echt te klein voor. En die snapt ook niks van de situatie. Dat is soms we lastig hoor, want mama mag ineens niet meer tillen. Ook vriendinnen helpen mee. Er word gekookt en Thijme word naar school gebracht, en natuurlijk hoort bij kletsen en thee drinken daar ook bij. Het is een hoop geregel als je kleine kinderen thuis hebt.

“Zou je het nog een keer doen? ” Heel eerlijk, Nee! De eerste 2 dagen zijn zo zwaar geweest, en nu is dit echt per persoon verschillend. Dus als je ook met de gedachte loopt voor een Gastric Bypass, laat je dan echt nu niet afschrikken!! Maar het is me de eerste 2 dagen echt tegen gevallen. Ik had zoveel pijn in mijn rug, en last van de gassen. Dat ik zelf niet meer wist wat ik met mezelf aanmoest. Slapen was echt moeilijk in het ziekenhuis, en door de narcose voel je je helemaal van de wereld. Maar zoals ik al zei dat verschilt echt per persoon!

Nu zijn we allemaal denk ik wel reuze benieuwd wat er na 8 dagen af is aan kilos. Voor mij voelt elke kilo ongelofelijk, alsof ik het allemaal droom. Maar na 8 dagen muizenhapjes is er nu 6 kilo af. 6 Kilo, waar ik normaal 6 maanden over zou doen. Ik ben zo trots op mezelf, en ben heel benieuwd hoe de rest van de reis zal gaan! Ik wilde iedereen bedanken voor de lieve berichtjes.

 815 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *