Persoonlijk Project

Persoonlijk Project 1.3

Wachten, dat is het motto van de screenings dag. Tussen de gesprekken door hebben we heel veel moeten wachten. Dit is natuurlijk ook wel logisch omdat je met een groep van 24 bent. En er voor iedereen evenveel tijd is. En wij hadden gewoon de pech dat we als laatste aan de beurt waren. Hierdoor hebben we alles bij elkaar 4,5u zitten wachten.

De dag begon met nuchter bloed prikken. Er werden even 6 buisjes bloed afgetapt,stelt voor sommige misschien niks voor. En normaal heb ik totaal geen moeite met bloedprikken, maar werd er nu toch wel een beetje akelig ervan. Als eenmaal iedereen zijn donatie gedaan heeft, vertrekken we met de gehele groep naar het Auditorium, waar we een lezing krijgen van de Chirurg, anesthesioloog en de verpleegkundige. Met allemaal informatie rondom de operatie en de opname. Maar ook over de tijd erna, heel veel informatie in een uur tijd.  Het nuchter blijven vooraf, dat de operatie ongeveer 60 minuten zal duren. Dat je na de operatie 4 weken lang elke dag iets moet spuiten tegen trombose. Ja dit moet ik zelf gaan doen, bij mezelf. Ik vond tijdens de zwangerschap me suiker prikken al eng. Dus ben erg benieuwd hoe we dit gaan vinden. Ook krijg je mogelijke complicaties te horen, en dat je na de operatie 3a4 dagen vloeibaar moet eten. Al ligt dit wel aan welke operatie je krijgt. Bij de bypass is het 3 a 4 dagen en bij de sleeve is het 3 tot 4 weken.

Er komt heel veel bij kijken, en er is in dat uur zoveel informatie gegeven dat het nog duizelt in mijn hoofd. Na dit uur luisteren in auditorium, begint de eerste pauze van 2 uur. Naar buiten frisse neus halen, en even een kop thee drinken. En dan weer terug naar de afdeling voor het gesprek met de Verpleegkundige. Hier krijgen we te horen dat ik de Gastric Bypass krijg, de operatie waar ook onze voorkeur naar uit gaat. Dit omdat het herstel wat sneller gaat, mits er geen complicaties zijn. Wel komen we erachter dat mijn HB te laag is. Wat kan duiden op bloedarmoede of zwaar ijzer te kort. Hier ben ik al wel bekent mee. dus klinkt niet nieuw in de oren. Wel word er nu gekeken of ik nog langs de internist moet, of dat het via de huisarts opgelost kan worden. Weer een hobbel in de weg,die hopelijk geen risico gaat vormen. We immers al zover op weg.

Na dit gesprek volgt het volgende wachten, 2,5 uur om precies te zijn. En kan je vertellen je word hier zo gaar van. Dat maakt dat de dag zolang duurt, en er geen eind lijkt aan te komen. Het laatste gesprek is met de anesthesioloog, uitleg over de narcose. Wat wel en niet mag. Zo moet mijn tongpiercing eruit en mijn mooie gelnagels eraf. En niet nuchter is geen operatie, je krijgt een buisje in je keel en gaat hierdoor beademt worden. Ik vind dat hele narcose proces maar niks, weet dat het erbij hoort. Maar ook hier word ik akelig van, spuit me maar gewoon onder zeil. Wil er het liefst zo min mogelijk over weten en van zien. Gelukkig om 15:00u mogen we naar huis. Het was een indrukwekkende lange dag. Die heel veel informatie heeft gegeven. Maar ook wel angst en twijfel, maar nu moeten we door pakken en gaan. De kans moeten we grijpen op een mooie en gezonder leven. Maar hoort een beetje spanning en angst er niet gewoon bij?

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

2 Comments

  1. Angst is normaal en dat wachten in een ZKH ook pfff.Maar is een vooruitzicht nl dat je dadelijk met jouw jongens kunt rennen en fietsen en zoveel meer.We zijn trots op jou en leven in spanning met je mee.
    Xxx mama

  2. […] Dinsdag moesten we daarom ook heel vroeg ons bedje uit. Want om 07:30 begon de POS in het Rijnstate. Dit was echt een super lange dag, met heel veel wachten. Helaas is mijn HB te laag en moet ik hiervoor naar de internist. Gelukkig kan ik daar al snel terecht. We mochten bij mijn schoonouders mee eten , en ik heb mezelf later in de avond getrakteerd op een wijntje. Ik vond dat ik dit wel verdiende naar deze lange. Wil je lezen hoe deze dag precies is verlopen? Je lees hem hier. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *