Persoonlijk Project

Help, ik val echt af!

We zijn nu bijna 4 weken verder, en het voelt nog zoveel korter. 4 weken geleden ging ik onder het mes, en kreeg ik eindelijk mijn Gastric bypass. Het voelt elke dag nog onwerkelijk, zeker als kijk naar wat ik eet. Nooit had ik kunnen bedenken dat ik met zo weinig eten, zo tevreden zou zijn.

” Jeetje wat kon ik toch veel eten” 

Er is wel een hoop verandert in deze 4 weken. Ik merk aan mijzelf dat het niet meer de hele dag draait om eten, ik niet meer starend naar de koelkast sta te kijken. Op zoek naar iets wat ik kan eten, of maar weer doelloos een zak chips leeg eet. Dit is best wel een rare gewaarwording, vooral als het altijd zo in je systeem heeft gezeten. Wel merk ik dat ik echt geniet van alle kleine beetjes die ik eet. Maar mijn ogen zijn nu echt groter zijn dan mijn maag. En dat is echt wennen. Wil niet zeggen dat ik me er somber of triest onder voel, maar je moet echt schakelen. Mijn grootste schakel moment in mijn hoofd, was toen we gingen barbecueën bij mijn ouders. Ik kreeg met moeite 2 kip spiesjes op, en 3 stukjes gebakken ananas en 1 opscheplepel macaroni salade. En toen was het klaar, en zat ik vol. Terwijl ik normaal wel goed stevig kon eten tijdens een barbecue. En dat was wel even een momentje, dat ik dacht “jeetje wat kon ik toch veel eten”.

Vorige week heb ik een zware week gehad, mijn maag deed pijn. En alles viel zwaar, en ik werd erg misselijk van al het eten. Gelukkig ging het drinken wel goed, maar de voeding was echt te zwaar. Dus ik heb van maandag tot aan zaterdag aan de vloeibaar weer gezeten. Contact gehad met de kliniek, of dit wel normaal was. Zolang ik niet hoefde te braken of geen diarree had, was er niks aan de hand. En kon dit erbij horen, het blijft toch een buik operatie.  Wel moest ik na 2 dagen weer even terug bellen, om te bespreken hoe het ging. Om anders mijn controle afspraak te vervroegen. Gelukkig kon ik vanaf zaterdag weer het vaste voedsel gaan opbouwen. Dit was echt super fijn, maar merkte wel dat ik angstig was geworden om te eten.

Mijn controle afspraak hoefde gelukkig niet vervroegd te worden, en kon ik Maandag op pad naar het Rijnstate. Rustig alles nog eens doorgenomen, en ik moet echt goed luisteren naar mijn lijf. Het heeft echt tijd nodig om te herstellen, en de vermoeidheid die ik nog steeds heb. Komt echt omdat mijn lijf zo hard moet werken. Ik moet wel stoppen met de angst om te eten. Alles blijven proberen, en niet bang zijn misselijk te worden. Wel kreeg ik een beetje het idee dat ik te hard ga met afvallen, voor mij voelt elke kilo als een triomf. Want nog nooit ben ik zo goed afgevallen, en ik weet dit is pas het begin. Maar krijg al een beetje de kriebels als er straks nog meer af is.  Nu vandaag is er bijna 13 kilo af in 4 weken. Ik vind het nog elke dag mega bizar, en het voelt nog zo onwerkelijk!

 855 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *