Familylife

De aandacht verdelen,

Toen ik zwanger was van Finn, heb ik vaak gedacht aan het feit hoe ik de aandacht ging verdelen tussen Thijme en Finn. Ook keek ik vaak terug naar mijn eigen jeugd, en hoe het bij ons ” verdeelt ” werd.

Ik heb nog een jongere broer, wat mij dus de oudste maak van ons beide. Als ik vanuit mijn gevoel mag praten, zijn we niks tekort gekomen wat betreft de aandacht. Wel was mijn vader vrachtwagenchauffeur, waardoor veel op de schouders van mijn moeder leunde. Mijn broertje was een pittige puber, en ook zijn lichaam liet hem af en toe in de steek. Wat er voor zorgde dat er een periode was, dat voor mijn gevoel alle aandacht naar mijn broertje ging. Dit voelde zeer frustrerend en soms ook erg eenzaam. Want voor mij voelde het alsof er niet naar mij werd omgekeken, en hij alles kon en mocht. Hij mocht laat thuis komen, hij mocht lekker tegen de draad in doen.

Nu ik zelf moeder ben, en een stuk ouder ben. Weet ik dat dit allemaal onbewust gebeurden bij mijn ouders. En ze mij nooit dat gevoel hebben willen geven. Want mijn broertje was toen een zorgenkindje, en daardoor zetten ik mezelf vaak aan de kant. Ik nam automatisch een stap terug, want ik wilde mijn moeder niet ook nog eens met mijn problemen opzadelen. Gelukkig hebben we er later nog veel over kunnen praten, en voel dit nu voor mij ook totaal niet meer alsof ze mij vergaten. Ik was gewoon een makkelijke puber, die ze met een gerust hart thuis konden laten.

Nu is Thijme bij ons het zorgenkindje, en ben ik absoluut bang dat ik Finn te weinig aandacht geef, of soms vergeet. Merkte vooral tijdens de zwangerschap dat ik daar best wel over kon nadenken, want kon ik van het tweede kindje net zoveel houden als van Thijme. Ja, ik hou net zoveel van Finn als van Thijme. En slaat stukje zorg is helemaal weg.

Maar de aandacht verdelen is soms nog best lastig. Vooral omdat we met Thijme heel veel moeten en Thijme soms best pittig is. Op dat soort momenten gaat al mijn aandacht naar hem toe. En heel eerlijk, ja dan vergeet ik Finn. De laatste afspraken met Thijme vroegen zoveel aandacht, dat ik een kort lontje kreeg naar Finn. Hij kon niks goed doen, en elk kusje en knuffel was teveel. Dit sloeg in als een bom, en ik schrok zo van mezelf. Dat ik later op bed in huilen uit ben gebarsten. Dit wilde ik niet, ik wilde niet dat Finn daar de dupe van zou worden.

Ik heb nu met mezelf afgesproken, dat als we afspraken hebben voor Thijme. Dan ook daar de aandacht naar toe gaat. Tijdens de driftbuien of andere aandacht vragende situaties, ik gefocust ben op Thijme. Maar als Finn erna wilt kussen,knuffelen of spelen, ik de knop moet om zetten en hem dat moet laten doen. Donderdag is mijn vrije dag, en dan is het Finn tijd. Thijme zit dan op school, en dan ga ik dingen doen met Finn. Momentjes samen, en genieten van mijn kleinste man. Ook als ze beide thuis zijn, probeer ik met beide wat leukst te doen. Het klinkt heel mooi, en dit lukt de ene week beter dan de andere. En voor de een klinkt dit allemaal heel erg vanzelfsprekend, ik merk dat ik met deze kleine dingetjes, iets meer rust krijg in mijn hoofd. En niet meer zo bang ben dat ik Finn ” vergeet”.

Hoe verdelen jullie de aandacht tussen jullie kinderen? En heb je hier ook tijdens je zwangerschap over nagedacht?

 718 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *