Thijme

Daar zaten we dan!

Daar zaten we dan, op vrijdag ochtend bij de huisarts! Niet wetende dat het een drama weekend zou worden!

Vrijdag ochtend maak ik Thijme wakker, omdat ik moest gaan werken. Hij klaagt over jeuk, en zegt dat er allemaal miertjes over zijn rug lopen. Ik zeg hem dat hij maar even een schoon T-shirt aan moet doen. Als hij dan zijn pyjama uit trekt schrik ik een beetje, zijn hele rug is rood en onder de bultjes. Ik maak meteen foto’s en stuur deze naar mijn moeder. Zijn dit warmte bultjes mam? Ik krijg een appje terug dat ze het niet weet. En ik besluit toch maar even contact op te nemen met de huisarts. Gelukkig mogen we langs komen, en mag ik later beginnen op het werk.

Als we bij de huisarts aan komen, is het druk en loopt het aardig uit. Thijme word al snel heel erg ongeduldig, en word er huilerig van. Als we dan eindelijk naar binnen worden geroepen, en de huisarts hem gaat bekijken. Weet ze eigenlijk niet wat het is. Ja een rode uitslag met bultjes, die heel erg dicht op elkaar zitten. En alleen op de rug,nek en romp. Er word een tweede huisarts bij gehaald, en ook deze vind het maar vreemd en weet niet goed wat het is. Alle kinderziekte hebben ondertussen de revue gepasseerd, maar vele passen niet bij het acute ziekte beeld van Thijme. We krijgen een koelgel voorgeschreven voor de jeuk, en moeten zodra hij koorts heeft of de bultjes zich uitbereiden aan de bel trekken.

Ik breng Thijme naar huis en ga er na meteen door naar mijn werk. Als ik smiddags thuis kom, heeft meneer babbels maar wel flinke jeuk. Later in de avond, ongeveer naar het eten merk ik dat Thijme suffer word. Heel erg moe is en warm word. Ik herken dit meteen bij Thijme als zijnde koorts, we gaan even lekker samen douche om te kijken of dat helpt tegen de jeuk. Als hij zich gaat uitkleden, komen er meer bultjes te voorschijn. Zonder enige twijfel bellen we met de huisartsenpost. Als we eenmaal het hele verhaal hebben verteld, en alle vragen hebben beantwoord mogen we langs komen. Thijme heeft ondertussen 39,9 graden koorts, en is erg suffig. Als we daar eindelijk zijn ligt ons mupke gewoon op schoot te slapen. En krijgt weinig mee van wat er allemaal gebeurt. We worden geroepen door de huisarts, en ook deze wilt Thijme helemaal onderzoeken. Dit laat hij gelukkig toe, maar ook deze huisarts weet niet wat hij ziet. Weer worden alle kinderziektes door genomen, en weer komt er een tweede huisarts mee kijken. Er word nog een telefoontje gepleegd met de Kinderarts, en deze denkt een virale infectie met daar een huiduitslag als reactie op. Maar vond het niet nodig om ons te zien. We mogen weer naar huis, met de woorden als het erger word meteen terug komen. We konden aan beide huisartsen merken dat ze het vreemd vonden, en het niet fijn vonden om ons zo de nacht in te sturen. Helaas wilde de kinderarts ons toen niet zien.

De nacht van vrijdag op zaterdag is een drama, Thijme is erg onrustig en huilt veel. Hij wilt bij ons slapen, wat inhoud dat we beide om beurten kunnen aaien, troosten,luisteren,krabben en praten. De nacht duurt een eeuwigheid en de dag zelf ook. Thijme leggen we dan ook in de middag even naar bed, zodat ook wij even de ogen dicht kunnen doen. Wat hakt dat er in zo’n gebroken nacht! Verder laten we Thijme deze dag lekker in zijn waarde, en vragen we niet veel van hem. Hij is erg hangerig, en we merken aan hem dat hij zich zelf in de weg zit. Wat kun je je dan als ouders machteloos voelen. We hadden eind van de middag de verjaardag van mijn schoonvader want die werd 60. Toch maar even er na toe, en kijken hoelang Thijme het vol zou houden. En weer na de klok van 18:00 werd Thijme zieker, de koorts zakte niet meer en de bultjes werden erger. Geloof me als ik zeg dat hij nu echt van top tot teen compleet onder zat. Direct pakken we de telefoon en nemen weer contact op met de HAP, daar is het zo druk. Ik ben als ik om 18:30 bel de 13e wachtende en heb 30 min aan de telefoon gezeten. Gelukkig mogen naar vele vragen te hebben beantwoord komen, helaas wel pas om 21:40.

Zodra we weer in Nijmegen aankomen op de HAP, moeten we even wachten. Thijme valt weer in slaap op mijn schoot. Als we dan eindelijk worden geroepen door de huisarts, blijkt de kinderarts ook al te zijn opgeroepen. Samen bekijken ze Thijme zeer grondig, en worden ook zijn oren,keel en longen doorgelicht. Na zo’n 10 minuten komt de kinderarts met de verlossende woorden. Het is een extreme vorm van de waterpokken! Halleluja, we weten eindelijk wat het kleine manneke mankeert. Alleen conclusie we kunnen daar niks aan doen, alleen maar de jeuk bestrijden. En hopen dat de koorts nog gaat zakken, dit moet gebeuren door middel van paracetamol. Ook krijgen we drankje die de jeuk van binnen uit bestrijd. Toch wel een beetje opgelucht gaan we naar huis. We geven Thijme voor het slapen gaan het drankje, en een paracetamol. En we smeren hem goed in met de koelgel, hij was zo uitgeput dat hij ook gelijk sliep. En daardoor kregen wij ook een goede nacht rust. Nu moeten we donderdagochtend terug komen bij ons eigen huisarts, om te kijken hoe het gaat! Gelukkig gaat het sinds vanochtend stukke beter, en heeft meneer weer babbels.

 881 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *