Familylife

Strijd onder de Moeders

Sinds dat ik trotse mama ben van 2 jongens, hoor ik her en der wel eens mama’s in een onderlingen strijd! Tijdens de zwangerschap van Thijme viel me dit nog niet echt op. Maar toen ik zwanger was van Finn, merkte ik het wel! Op de peuterspeelzaal, op school, moeders onder elkaar!

Moeders jagen elkaar op, met de meest uit een lopende dingen. ” Wat groeit jou buik langzaam!” “Slaapt hij nog niet door?” , “Speelt jou kind nog niet samen?” Ga zo maar door. Ouders hebben soms het liefst dat hun meesterstuk met de een jaar , al een halve marathon kan lopen. Of met de twee jaar al super goed sociaal kunnen zijn. En arme peuters moeten het complete alfabet al kennen, en nog net geen boek kunnen schrijven. Tuurlijk mag je trots zijn op je kind, dat is iedere ouder! Maar doel bewust de strijd aan gaan met andere ouders, vind ik zo ergerlijk.

Beter weten,iedere moeder kent ze. De moeders die het altijd beter weten en van wie de kinderen het altijd zo beter doen dan die van jou. Op school, natuurlijk, maar ook thuis en op visite en in het restaurant. Want hún kinderen zeggen altijd netjes dankjewel, zeuren nooit, houden niet van snoep. Terwijl ze wel iedere avond netjes hun bord leeg eten. Zelfs als dat bord schuilgaat onder een berg appelmoes. ‘Want,’ beweert mama dan, ‘mijn meesterstuk eet liever groenten dan pizza.’ Tuurlijk blijf door dromen! Dat jij en ik, die van mij wel die van jou niet. Je treft het overal. En geloof me, goede tips en welgemeende adviezen zijn altijd welkom. En als je er dan ook echt wat aan hebt, is het zeker fijn.

” Dat je kind in het begin snel is , wil niks zeggen over de toekomst.”

Is het niet juist ontzettend vermoeiend voor al die moeders, om constant die strijd te leveren met andere moeders. Alsof je kind er sneller door ontwikkeld. Is het niet een stukje eigen onzekerheid, of je het wel goed doet? Het lijkt me namelijk sterk dat er niet in elke moeder, een loeder moeder schuilt. Het vergeten van de tut, een keer extra Bumba laten kijken. Zodat je zelf even rustig eten kan koken. Elk kind is wel een vervelend in het openbaar. Dat tot gillend toe in een winkelwagen zit. Is dat dan zo’n schande als dat gebeurt? So what als je kind niet door slaapt met 3 maanden, of als het nog niet zindelijk is met 3 jaar. Sommige kinderen slaan fases over, en de ander krijgt ze allemaal. Thijme loopt met sommige fases achter, en doet alles op zijn tempo. Hij krijgt hier dan ook goede begeleiding voor. Finn gaat daar in tegen wel goed door alle fases heen, en loopt goed volgens de lijn.

Zelf geef ik misschien ook wel een onbedoeld adviezen, en als ik een foto post van een van de twee. Ben ik ook mega trots als ze weer iets kunnen, of gedaan hebben. Maar de strijd van mijn kind is beter, nee dat gevoel heb ik niet. Maar waarom moet dat toch die competitie onderling? Waarom moet de een altijd beter zijn dan de ander? Waarom mag een kind niet zijn eigen pad der ontwikkeling door lopen? Zal die competitie ooit overgaan bij moeders? Nee ik denk het niet, maar we kunnen wel als moeders iets vertellen. Zo van “mijn kind heeft mama gezegd” Dat je dan oprecht blij reageert, en het kind en moeder in hun waarde laat. En laten we allemaal trots zijn op onze kinderen. Niemand is beter of slechter!

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *